İlaç; bir kimyasal bileşiktir, bütün etkisini kimyasal yapısına bağlı olarak ortaya çıkarmaktadır. İlacın kimyasını en iyi öğrenen eczacıdır. Bu durumda ilacın kullanımı, etki mekanizması ve diğer ayrıntıları hakkında en yetkili kişi olarak eczacı konuşabilir ve eczacı karar verebilir. Ancak sağlık otoriteleri bile bunun farkında değildirler.

Eczacının mesleğini tam olarak yapabilmesi için kendisine uygun bir ortam bulması gerekir. Ne yazık ki Eczacı bugün, eğitim ve öğrenim yaşamı boyunca öğrendiklerini uygulayamayan, kırtasiyeye batmış olarak bankalar ve resmi daireler arasındaki kişi durumuna gelmiştir.

Eczacılık mesleğinin bugünkü geldiği noktayı tartışmaya gerek yoktur. Devletin vermesi gereken sağlık hizmetini devlet adına, banka kredileri kullanarak finanse etmek için diploma almak zorunda olunan tek meslek eczacılıktır.

Planlı ve doğru eğitim öğretim politikaları uygulanan ileri ülkelerin hiç birinde işsiz eczacılar yoktur. Eczacılık geçerli saygın, ve bol gelir getiren meslektir. Eskiden bizde olduğu gibi ülkemizde son yıllarda sürekli değişen ilaç ve sağlık politikaları ciddi sıkıntılara yol açtı. Vatandaşın sağlığından çok, harcanan paranın hesabı üzerine kurulan bir ilaç ve sağlık politikası izlendi.

Bu politikalar eczacılık mesleğinde ciddi sıkıntılara neden oldu. 6197 sayılı meslek yasamızdaki değişiklikler hala kabul edilip yasalanmamıştır, muvazaalı eczaneler, zincir eczaneler, market eczaneler ilaçta reklam ve değişik sermaye grupları eczacılar ve eczaneler hakkındaki bu yasayı istedikleri gibi şekillendirmek için yoğun bir çaba içindedirler.

Zannımca bütün bu sebepler yasanın kabulünü geciktirmektedir. Daha çok duyarlı olmamız gereken bir süreç yaşıyoruz. Biz ülke insanımızın sağlıklı yaşaması için çalışan bir meslek gurubuyuz. Mesleğimiz adına gelişen her türlü olumsuzluğu ancak örgütlü gücümüzle aşacağımıza tüm meslektaşlarımın inanması gerekir.

Hedefimiz, daha sağlıklı koşullarda sağlık hizmeti verebilmektedir.